| Автор/ка | |
|---|---|
| Број на страници | 139 |
| Година на издавање | 2024 |
| Превод/Препев | превод од француски: Светлана Јовановска |
заштеди
150,00 денЦрвените очи
200,00 ден350,00 ден
200,00 ден350,00 ден
| ШИФРА: | 600 |
|---|---|
| Едиција: | СПЕЦИЈАЛНИ ИЗДАНИЈА |
| Автор/ка | |
|---|---|
| Број на страници | 139 |
| Година на издавање | 2024 |
| Превод/Препев | превод од француски: Светлана Јовановска |
за нарачка над 1200 ден.
100% безбедно плаќање
Испорака во рок од 2-3 работни дена
„Најнапред да им се извинам на моите деца, оти си ветив дека првата книга што ќе ја објавам за нив ќе биде поезија, ама се надевам дека ќе ми простат што не стоев на ветувањето. Оваа „специфична исповед“ се издаде по препорака на моите професори, проф. д-р. Дејан Донев и проф. д-р. Ана Димишковска кои безрезервно ме поддржаа и критички ми помогнаа да го издадам овој есеј. Патем и мнозина други сметаа дека содржината (актуелноста на темата) може да ѝ биде од полза на читателската јавност, за што јас искрено се сомневам.
Содржината произлегува од една работна задача кај проф. д-р Дејан Донев од Институтот за философија по предметот „Етика во научно-истражувачката работа“, генерички предмет што е составен дел од корпусот предмети на културолошките докторски студии на Институтот за македонска литература, на кои сум запишан како докторанд. Голема благодарност и до Институтот за македонска литература, и, секако, до мојата менторка, проф. д-р. Соња Стојменска-Елзесер, со која заедно ќе се обидеме да направиме добар докторски труд.
Радоста и задоволството ќе ми бидат постојани доколку на читателите им се допадне нешто од оваа книга. Во спротивно, радоста за текстот нема да ми пропадне, оти ќе ми остане убав спомен, за убавите дружби со сите оние, кои на еден начин се поврзани со ова дело“.
„Серијата на создадени дела кои можеби најмногу соодветствуваат со заедничкото именување „текст-цртеж“ на Перо Георгиев, дивергира кон неколку епистемолошки категоризации. Графичкиот (цртачкиот) спектрум изобилува со мноштво на композитни пораки кои минуваат низ три клучни стилски преобразби: интимен свет, општествено опкружување и универзални вредности. Текстуалните предлози навидум конвергираат кон истите теми кои се обработуваат во цртежот, но тие поседуваат сопствена автономија на мислата, која вешто се преобразува низ екстензија на нови исцртани или илустрирани замисли. Она што ја прави оваа графема или прозна сликовност невообичаена и исклучителна е опсегот на теми и проблематики кои го окупираат интимниот свет на Георгиев, подготвеноста за воспоставување на општа дискурзивна полемика и своевидна артикулација во облик на социо-естетика“.
Натали Рајчиновска Павлеска, ликовен критичар и теоретичар
Книга со скопски графити од последниве пар декади!
Откако заклучија дека со години ги колекционираат пораките и цртежите на скопските ѕидови, Богдановски и Анѓелков решија да ги спојат креативните сили и да го замрзнат времето во книже полно со радости.
„Графити, некои ги сметаат за вандализам, нагрдување на јавните и на приватните објекти, други, пак, како уметнички израз или улична уметност, еден вид на социјална комуникација преку пораки и мисли испишани по ѕидовите. Што е точно од ова ќе остане уште долго во дискусија, но непобитно е дека графитите се еден феномен, кој опстојува во урбаните средини, особено во големите градови. Скопје, иако можеби не е многу голем град, неговите ќошиња и фасади се носачи на овие привремени пораки, веќе со децении“.
Матеј Богдановски
„Матеј беше клучниот човек кој еден ден ми пиша дека би било добро да издадеме нова графити-книга за Скопје. Книгата наиде на голем интерес уште за време на промотивниот период, затоа што претставува артефакт за едно време низ кое сме поминале со будно отворени сетила, читајќи ги пораките на современиците врз ѕидовите околу нас, кои неретко нè замислувале, но и нè засмевале. Отсекогаш сум ги обожавал графитите како слободна форма на изразување, бидејќи приказната е толку едноставна: имате ѕид, имате спреј во раката, добра мисла или талент за цртеж и магијата се случува веднаш, тука и сега. И не ви треба ништо повеќе!“
Игор Анѓелков
Short, concise, masterfully written, The World I Chose is a brave testimony of а woman who passes through her personal transformations, as well as through the transformations of the world that we choose only after a choice was imposed on us, which may have inflicted harm and sorrow. The personal story of Leona, a middle-aged woman who leaves her husband, home, the life and status she has had, and starts from scratch in a cellar room in Skopje is interwoven with the social criticism of the educational reforms through the story of the Education Committee that Leona collaborates with. Authentically explored, and stylistically refined, Leona’s character is the character of a woman who transforms her vulnerability, loneliness, sudden poverty and profound uncertainty within the patriarchal environment into a new opportunity and resoluteness to choose, to choose herself, but also those she would love and feel as her own. Her identity changes with the force of her integrity and the introspective process of gaining self-awareness and rehabilitation of her own existence, as well as hopeful closeness with the new acquaintances and living conditions in which she finds herself. This novel is the so needed literary insight into the vulnerability and power of the human microcosmic situation in the macrocosm of the system. The World I Chose by Kalina Maleska is a novel that awakens, encourages and offers hope for a better world that everyone must decide to choose on their own.
(from the statement of the Committee of the “Slavko Janevski” Foundation)
„Burri im” përmban 11 tregime të rrëfyera nga perspektiva e një gruaje, tregime të cilat flasin për jetën e tyre. Janë gra të cilat ne i takojmë dhe i shohim çdo ditë – amvise, artiste, afariste, profesoresha… Çdo tregim flet për marrëdhëniet e tyre me burrat dhe me fëmijët, me rrethin dhe me shoqërinë.
Por, gjithashtu, secila prej tyre është një kritikë në vete për patriarkatin, i cili është aq thellë i gdhendur në shoqërinë tonë. Secila prej tyre flet për disa gjëra të përditshme, të cilat në shikim të parë janë të zakonshme, dhe pikërisht për shkak të kësaj është edhe pasqyrimi i një realiteti të heshtur nëpër të cilin çdonjëri prej nesh kalon.
„Да се биде дете творец, или творец со детски порив е најголема умешност во создавањето уметност. Тоа го изјавиле многу големи уметници, а јас секако ја апострофирам или ја подвлекувам со црвен молив оваа констатација.
Мила Гулеска-Ноневска создава спонтано, силно обојувајќи ги површините на делата, играјќи си и мешајќи ги со рака боите. Така, тие се таложат и создаваат сензитивно обоени површини. Меѓу тие обоени површини, авторката внесува содржини од своето минато секојдневие. Тоа се вешти цртежи на предмети, птици, фигури, предели… Токму таа раскошна комбинација на претстави и бои – тие се животната енергија што блика од делата. Постои и претстава на живописна игра на фигури и предмети, а воедно и меморија за еден богат и исполнет живот. Секоја слика е страсно доживеана од авторката, тоа се искрено исфрлени напливи на креации без граници; постои само слобода на создавање и се има впечаток дека делата лебдат во просторот.
Во творбите на Ноневска, минатото е сегашност. Тоа е нејзиниот бајковит обоен свет. Тој, светот на Ноневска, закопан длабоко во нејзините архиви оживува со само мало придвижување на нејзината вешта рака. Приказната добива душа, зрачи, жива е, говори… Заради моќта и звукот на бојата, се добива впечаток дека приказните се „заразно“ радосни.
А, радоста при креирањето на раскошниот свет, се чувствува буквално во секое дело на Мила. Страста и слободата на изразувањето, линеарните прикази – нејзиниот автентичен цртачки вез, прекрасните фигури, колоритниот живот во кој доминира моќната сина боја, сето тоа богатство живо пулсира во сликовницата за возрасни“.
Сергеј Андреевски
Ова е едно несекојдневно, специјално издание, кое ги содржи првите три книги од Игор Анѓелков: збирката раскази „Кротки приказни“ (2006) и романите „Крај-пат“ (2010) и „Фото синтеза“ (2013).
Во меѓувреме авторот стигна до бројката од 11 објавени книги, а читателите што ги засакаа неговите актуелни изданија од последниве години, со ова издание ќе имаат можност да се запознаат и со неговите преокупации на почетоците од книжевната кариера.
Затоа, доколку го сакате раскажувачкиот стил на Анѓелков, топла препорака за оваа неформална трилогија во специјално руво.
Боенка за најмладите со тајните на Дичо Крстев Зографот.
Роден во село Тресонче во 1819, Димитар Крстев бил посинет од мајстор – резбар. Иако го научил тој занает, повеќе сакал да слика. Како и сите сликари во тоа време, учел од постари фрескописци сè додека не основал своја тајфа – група со која што патувал низ Балканот. Според преданијата, насликал речиси 2,000 икони и фрески. Починал 1871 година-ва во родното село, каде што е и погребан. Но, никој не знае како изгледал. Како што рекол во еден ракопис, неговиот лик најдобро се гледа од неговите дела. А тие дела се полни со тајни.
За жал, многу од неговите икони и фрески се оштетени од забот на времето и поради недоволна заштита, или пак се исчезнати поради кражби. Така, на пример, црквата Свети Петар и Павле во Тресонче за која што насликал над 40 икони е ограбена 2013-та година. Друга црква, во Маврово, каде што оставил и фрески и икони, била потопена при градење на хидроцентрала уште 1952-ра година.
Во автобиографијата што му се припишува, го оставил овој аманет:
„Вардете ми ги оние рабоќе шчо ‘и остаиф да ‘и красит црквите у нас и у другите земји, зашчо за да го дозноеме светот надвор од нас, требет првин самите себеси да се научиме“.
Се надеваме дека оваа мала боенка ќе помогне да не го заборавиме.
